Φλόμος ,Φλόμος ο θάψος ,μελισσαντρό, βερμπάσκο, καλάνθρωπος, γλώσσα, σπλόνος, λαμπάδα του Αγίου Ιωάννη, αγκάθαρος, great mullein ,common mullein,( verbascum thapsus ). ID: 153-4

Αυτοφυές βότανο, αρκετά κοινό στην Ευρώπη, την Ασία και την βόρεια Αφρική.

Στο παρελθόν του αποδίδονταν μαγικές ιδιότητες, ενώ συνδεόταν και με το θάνατο.

Παραδοσιακά η χρήση του, μετά από κατάλληλη επεξεργασία αποσκοπούσε στην θεραπεία αναπνευστικών προβλημάτων, στην αντιμετώπιση του βήχα αλλά και διαφόρων γαστρεντερικών διαταραχών.

Το φυτό φλόμος ήταν γνωστό από την αρχαιότητα και το χρησιμοποιούσαν για τις φαρμακευτικές του ιδιότητες.

Στον Θεόφραστο οφείλει το επίθετο "θάψος", καθώς αυτός έγραψε για ένα απροσδιόριστο βότανο στην αρχαία ελληνική αποικία Θάψος, κοντά στις Συρακούσες.

Ο Διοσκουρίδης το αναφέρει ως "βερμπάσκο το μέλαν", ενώ και ο Πλίνιος αναφέρεται στις θεραπευτικές του ιδιότητες.

Ο Διοσκουρίδης το συνιστούσε για δάγκωμα σκορπιού, πονόλαιμο, πονόδοντο και για τον βήχα.

Όταν τον 19ο αι. η Αθήνα έγινε πρωτεύουσα του νεοσύστατου ελληνικού κράτους στερούνταν αποχετευτικού δικτύου και στα λιμνάζοντα νερά φυόταν ο φλόμος σε μεγάλους αριθμούς και δημιουργούσε δυσάρεστη ατμόσφαιρα.

Έτσι προήλθε η φράση "μας φλόμωσε".

Ενώ έχει και την έννοια του "ζαλίζω" καθώς χρησίμευε και στο ψάρεμα για να ζαλίζει τα ψάρια.(Αυτή η χρήση του πλέον απαγορεύεται από τον νόμο).

Χρήσιμο στη θεραπεία για την ανακούφιση του βήχα και της συμφόρησης σε άτομα με ασθένειες του αναπνευστικού συστήματος. Ο φλόμος συνιστάται  για τη θεραπεία του βήχα, του πονόλαιμου και του κρυολογήματος. 

Δρα ως αποχρεμπτικό, μαλακτικό, ήπιο διουρητικό, ήπιο ηρεμιστικό και επουλωτικό. Τα άνθη είναι ευεργετικά για το αναπνευστικό σύστημα. Τονώνουν τις βλεννογόνους μεμβράνες του αναπνευστικού, μειώνοντας τις φλεγμονές και διεγείροντας την παραγωγή υγρών, διευκολύνοντας έτσι την απόχρεμψη.

Θεωρείται ειδικό ίαμα για τη βρογχίτιδα, όταν υπάρχει έντονος βήχας με ερεθισμό του λαιμού.

Οι αντιφλεγμονώδεις και μαλακτικές ιδιότητες κάνουν αποτελεσματικό το φυτό σε περιπτώσεις φλεγμονής της τραχείας και άλλων παρόμοιων καταστάσεων.

Έχει θετική δράση σε παθήσεις του εντερικού σωλήνα και των ουροφόρων οδών.

Με έγχυση εν ψυχρώ του βοτάνου σε ελαιόλαδο είναι εξαιρετικό για να καταπραΰνει και θεραπεύσει κάθε φλεγμένουσα επιφάνεια στην επιφάνεια του δέρματος.

Το αφέψημα των φύλλων βοηθά εξωτερικά σε πλύσεις για περιπτώσεις διάρροιας και δυσεντερίας, για επαλείψεις εγκαυμάτων, κνησμών ή λειχήνων, ενώ το ίδιο αφέψημα είναι καθαρτικό, υπακτικό.

Τονώνει και καθαρίζει τα μάτια και κατευνάζει τις φλεγμονές των βλεφάρων.

Στην ομοιοπαθητική το χρησιμοποιούν  κατά των παθήσεων του στήθους, κατά του βήχα και κατά της υπερβολικής βλέννας, των φλεγμονών του στόματος και του λάρυγγα , καθώς επίσης και για τα παιδιά που συνεχίζουν να έχουν νυκτερινή ενούρηση όταν μεγαλώνουν.

Αλειφόμενος εξωτερικά ο φλόμος είναι μαλακτικός και πολύ καλό επουλωτικό για τις πληγές.

Τα άνθη του μουσκεύονται σε λάδι ελιάς και χρησιμοποιείτε στις λοιμώξεις των αυτιών, των αδένων και τις αιμορροΐδες.

Εσωτερικώς σαν έγχυμα και εξωτερικώς με λάδι στους τραυματισμένους ή πρησμένους αδένες.

Για τη μαστίτιδα εσωτερικώς σαν έγχυμα και εξωτερικώς με λάδι.

Για τις εσωτερικές αιμορραγίες του εντέρου, μαζί με αγελαδινό γάλα.

Έγχυμα : Για χρόνιο βήχα, λοιμώξεις του λαιμού ή πυρετό και έντονο βήχα.

Έκχυμα ελαίου : Για τον πόνο των λοιμώξεων του αυτιού, σαν αλοιφή σε πληγές, δερματικά έλκη, αιμορροΐδες, έκζεμα ,κρυοπαγήματα, βλεφαρίτιδα, και εντριβές για προβλήματα του αναπνευστικού.

Βάμμα : Για Χρόνιες παθήσεις του αναπνευστικού.

Δράση : Αποχρεμπτικό, μαλακτικό, η πιο διουρητικό, ηρεμιστικό, κατάλληλο για πληγές, στυπτικό, αντιφλεγμονώδες.

Βασικά συστατικά : Βλεννώδη, σαπωνίτες ,Αιθέριο έλαιο, πίκρα στοιχεία, φλαβονοειδή (Ρουτίνη), γλυκοσίδια.

Τρόπος χρήσης : έγχυμα ,έγχυμα ελαίου , βάμμα.

Παρενέργειες :

Το έγχυμα των ανθέων θέλει προσεκτικό σούρωμα για να μην περάσουν οι μικρές τρίχες που μπορούν να ερεθίσουν τον λαιμό και να προκαλέσουν βήχα.