Λυκίσκος , ζυθοβότανο , hops , ( humulus lupulus ). ID: 329-4

Ο Πλίνιος τον 1ο αιώνα π.Χ το ανέφερε ως το φυτό που ανάμεσα στα Επιλόβια μεγαλώνει και μετά τα σκοτώνει όπως ο λύκος ανάμεσα στα πρόβατα.
Έτσι πήρε το όνομα του στα λατινικά που σημαίνει μικρός λύκος, εξού και λυκίσκος στα Ελληνικά.

Ιθαγενές φυτό της Ευρώπης, ηρεμιστικό και πικρό, που χρησιμοποιείται για παθήσεις του νευρικού συστήματος αλλά και πεπτικά προβλήματα. Επίσης είναι οιστρογόνο, γι’ αυτό οδήγεί σε απώλεια τής λίμπιντο σε άντρες που καταναλώνουν συστηματικά μεγάλη ποσότητα Μπύρας.

Το φυτό λυκίσκος χρησιμοποιείται ως το βασικό και απαραίτητο συστατικό στην παραγωγή Ζύθου (Μπύρας) και εξαιτίας της διαρκούς αύξησης της κατανάλωσης Μπύρας διεθνώς ο Λυκίσκος θεωρείται παγκοσμίως και είναι για πολλές χώρες ο «πράσινος χρυσός» τους.

Η ζυθοποιία FIX υπήρξε πρωτοπόρος της προσπάθειας διάδοσης της καλλιέργειας του Λυκίσκου στην Ελλάδα και διατηρούσε πριν ακόμη από το 1973 μια δοκιμαστική καλλιέργεια Λυκίσκου σε μικρή έκταση στην περιοχή Ιωαννίνων.

Δυστυχώς παρά την επιτυχία του το πρόγραμμα διάδοσης της καλλιέργειας Λυκίσκου στη Ελλάδα εγκαταλείφθηκε από το Υπουργείο Γεωργίας και οι πρωτοπόροι αγρότες εγκαταλείφθηκαν στην τύχη τους.

Ο ελληνικός αυτοφυής Λυκίσκος είναι ένας παράλογα αγνοημένος θησαυρός της ελληνικής Γης.

Θεραπευτικά ο λυκίσκος

Χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση διαταραχών του νευρικού και του πεπτικού συστήματος (συμπεριλαμβανομένης και της ανορεξίας).

Έχει έντονη χαλαρωτική  δράση στο κεντρικό νευρικό σύστημα αυτό τον κάνει ωφέλιμο στη θεραπεία της αϋπνίας. Καταπραΰνει την ένταση και το άγχος και μπορεί να χρησιμοποιηθεί όταν αυτή η ένταση καταλήγει σε ανησυχία, πονοκεφάλους.

Έρευνες που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια τείνουν στο συμπέρασμα πως η κατανάλωση Λυκίσκου επιδρά στο κεντρικό νευρικό σύστημα – δεν είναι ένα απλό μυοχαλαρωτικό (έχει και αυτή την ιδιότητα).Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ο Λυκίσκος να θεωρείται αποτελεσματικός στην καταπολέμηση του άγχους, της υπερέντασης, της νευρικότητας, της κατάθλιψης και της αϋπνίας.
Ουσιαστικά ο Λυκίσκος θεωρείται πως έχει έντονα ηρεμιστικές και υπνωτικές ιδιότητες.

Επίσης ο Λυκίσκος είναι ιδιαίτερα πλούσιος σε πικρές ουσίες (5-30%). Δύο από αυτές (humulone και lupulone) θεωρείται πως διεγείρουν την όρεξη, αντιμετωπίζοντας έτσι (ως ένα βαθμό) τη πάθηση της ανορεξίας.

Θεωρείται πως είναι το βότανο που αντιμετωπίζει την πρόωρη εκσπερμάτιση καθώς τα οιστρογόνα (Phytoestrogen flavonoids) που περιέχει έχουν αναφροδισιακές ιδιότητες.

Ο Λυκίσκος έχει ακόμη αντιβιοτικές ιδιότητες καθώς κάποιες από τις ουσίες που περιέχει (isohumulone και humulinic acid) προάγουν την καταπολέμηση των βακτηριδίων στον ανθρώπινο οργανισμό.

Έγχυμα : Για Αϋπνία.

Βάμμα : Για την υπερένταση και το άγχος, για να ενεργοποιήσετε την πέψη, σε περιπτώσεις ανορεξίας και να αντιμετωπιστεί σπασμούς και κωλικούς.

Λοσιόν : Για χρονία έλκει, δερματικούς ερεθισμούς ή πληγές.

Κομπρέσες : Για έλκει από κιρσούς.

Δράση : Ηρεμιστικό, αντίαφροδισιακό, δυναμωτικό του νευρικού συστήματος, μικρό χωνευτικό, διουρητικό, υπνωτικό, στυπτικό.

Βασικά συστατικά : πικρά στοιχεία ( βαλεριανικό οξύ) , τανίνες , πτητικό έλαιο ( χουμουλένιο ) , οιστρογόνες ουσίες , ασπαραγίνη , φλαβονοειδή.

Τρόπος χρήσης : Έγχυμα , Βάμμα, λοσιόν, κομπρέσες.